In de tussentijd gaan we leuke dingen doen!
Dat zeiden we tegen elkaar toen we terug naar huis reden.
Het bezoek aan de oncoloog in Nîmes bevestigde wat we al wisten.
Ik heb prostaatkanker.
Volgens de statistieken is het goed te genezen.
Drieëntachtig procent kans op succes.
Een combinatie van nauwkeurige bestraling en hormoontherapie moet de klus klaren.
Vanaf het begin van de hormoontherapie kan ik seks voor de komende twee jaar wel vergeten.
Wel opvliegers, mogelijk botontkalking en long- en hartproblemen.
Kom maar op, ik heb erger meegemaakt.
Alhoewel, dit is als het allemaal goed gaat.
Met de leukemie van tien jaar geleden had ik twintig procent kans om na twee jaar na de behandeling nog in leven te zijn.
Ik ben er nog.
Flink mazzel gehad dus.
Nog wat onderzoeken laten doen en dan gaat het vanaf 20 mei beginnen.
Dan wordt half juni gestart met de bestralingen.
In eerste instantie een maand lang iedere werkdag.
Mogelijk moet dat nog met een krappe maand verlengd worden.
Dat wordt dus twee maanden ‘geleefd worden’.
Vandaar, we gaan in de tussentijd veel leuke dingen doen!
Peter
Dat is weer niet zo’n mooi bericht maar zoals je al zegt; ik heb erger meegemaakt! Zet hem op! Dikke knuffel van ons!
Peter, lieve man, woorden schieten tekort. Ze moeten je wel hebben. Hoeveel kan een mens hebben? Een onbeantwoordbare vraag. Het zal in de praktijk blijken. Hoe dan ook, we denken aan je, leven met je mee. Voor wat het waard is. Niet dat je er praktisch iets mee opschiet, maar misschien geeft het je een beter gevoel. Veel liefs, ook aan Hans. Elly en Gert.