Herfst…..

….. is een tijd om de wereld, de omstandigheden én jezelf te overdenken. Wat de wereld betreft: de totale gekte die momenteel lijkt de dienst uit te maken maakt, dat je er lang niet altijd zin in hebt om überhaupt stil te staan bij de waan van de dag! Terwijl Trump de ene gestoorde maatregel na de andere uitvaardigt en NIETS nalaat om méér haat, méér discriminatie, méér misogynie en méér rassisme de wereld in te pompen, valt de wereldorde die in tachtig jaar is opgebouwd in evenzovele WEKEN uit elkaar. Ik vrees dat tachtig maanden niet genoeg zullen zijn om de schadelijke effecten van zijn tweede termijn weer weg te werken. Morgen zijn de “mid-terms” in de VS; hopelijk zegeviert het verstand.

Wat de omstandigheden betreft: het is intussen een stuk kouder geworden in de Gard. Van soms BOVEN de 40 graden is de thermometer weer gezakt naar ONDER de 20 graden. En dus komt het goed uit dat we over 2,5 week verkassen van een energielabel D (wat ons huurhuis tot voor kort had, nu is het C) naar A+! Volgens de keuringen zouden we naar minder dan een derde van de stookkosten terug gaan. Spannend! Behalve de energetische verbetering kijken we óók uit naar de ruime, lichte woonkamer en de supergoed uitgeruste keuken, naar de schuifpuien die de plaats van slecht sluitende deuren innemen en naar de waterontharder, de afzuiging van kookdampen en de comfortabele maar eenvoudig gehouden douches. En de afbrokkelende stuclaag van de gevel, de kapotte dakgoten, de krakende vloeren en de lawaai makende deurknoppen van het huurhuis zijn we dan ook kwijt…. En dat gaat allemaal gepaard aan een kleiner wordende footprint: de beide elektrische auto’s willen we zo veel mogelijk opladen op tijden dat er zonne-energie is, en het zwembad gaan we zo veel mogelijk bijvullen uit de enorme regenwater-opslag, waarmee ook de toiletten doorgespoeld kunnen worden.

Ook qua woonplek viel er wat te verbeteren in 2026: een groot deel van het jaar hebben er op ons weggetje werkzaamheden plaatsgevonden aan de riolering. Lange weken heeft de weg opengelegen, zodat we zelfs te voet maar met moeite weg konden, en met de auto’s al helemaal niet, die moesten we elders parkeren. Wel is intussen het weggetje weer dicht en nieuw bestraat.

Jezelf overdenken heeft op onze leeftijd niet altijd veel nut: besluiten over dingen die anders zouden moeten hebben immers nog maar een beperkte impact. Alles wat we nog veranderen gaat misschien nog een paar jaar mee, daarna is het klaar. Wij vinden, dat we sowieso al in onze handen mogen klappen voor wat betreft welstand, welzijn en gezondheid: vele vrienden en kennissen zijn er op alle drie die terreinen meer bekaaid afgekomen… Peter was dit jaar weer aan de beurt voor een best wel ingrijpende behandeling voor prostaatkanker, waarvan eind van deze maand duidelijk wordt of die geholpen heeft. Hans krijgt nog altijd jaarlijks een serie MRI’s om de eventuele groei van de brughoektumor te monitoren, en daar komt sinds kort bij dat de verschijnselen van geheugenverlies, evenwichtsproblemen, slaapstoornissen, depressies en soortgelijke afwijkingen toegeschreven konden worden aan een hersen-atrofie, waar verder niks aan te doen valt. “Alle symptomen van Parkinson, behalve het beven” zei de neuroloog. Met het advies om het dagelijkse glaasje wijn te laten staan….

Binnenkort naar een neuro-psycholoog. En in februari weer een MRI. Maar de conclusie zal zijn en blijven, dat aan de ouderdom niet veel te doen valt. Gelukkig hebben we elkaar nog, en straks dus ook een gerieflijk nieuw huis. Hiep, hiep, HOERA!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.